Ja lubię te swoje żyćko w małym mieszkanku, z ograniczonym dostępem do ludzi albo za wielkim oceanem – wręcz z jeszcze mniejszym dostępem. Od zawsze tak było i może na zawsze tak będzie, że w dłuższej perspektywie mam mało lub wręcz brak cierpliwości dla niesłowności, egoizmu, stawiania na siebie, puszczaniu słów na wiatr.
Zmieniło się też to, że przestałam o to dbać i się tym przejmować.