Niezwykle to teraz doceniam – taką wyjątkową, niepowtarzalną więź. Zażyłość mimo odległości. Zaufanie mimo ograniczonego czasu. Wspólny temat mimo rzadkich spotkań. Continue reading →
take shelter
Mój świat co chwilę na moment zwalnia, by kolejnego dnia znów wybuchać pełnym urwaniem głowy. Czasem mam zwyczajnie ochotę wstrzymać ten bieg, zastanowić się po co i na co. Ale nawet i na te myśli nie ma zbyt wiele chwil… Continue reading →
In my place
Z czasem człowiek po prostu to czuje. Czuje gdzie mu dobrze. Które miejsce jest tym, którego nie chciałby opuszczać. Continue reading →
czułe punkty
Lato i po lecie. Umknęło najszybciej z dotychczasowych moich spostrzeżeń. Dłuższe noce, chłodniejsze poranki, szybszy zmierzch, a w komunikacji tłum. Lato odchodzi powoli w niepamięć… Continue reading →
don’t let go
Miniony dzień?
Szalony, pełen wrażeń, rozpoczęty pędem w niezłym tempie, potem tempem codziennych 8-miu godzin niczym gonitwa – tu i tam. Okraszony uciechą z małych sukcesów, z nowych doświadczeń, z samorealizacji, pomimo że bywało ciężko… Na koniec ukochane mordki, pyszne piwo i oderwanie. Continue reading →
jubileusz
Czas ucieka sukcesywnie rok po roku. Rok po roku tego dnia czuję, jak niedaleko u mnie w pokonaniu kolejnych 365 dni życia. Czuję, że zawieszam się w jakiejś otchłani melancholii. Czuję jakieś kłucie serca i zadumę. Continue reading →
empty
Gdy przychodzi weekend, gdy żegnam chwile pracy na czyjąś korzyść i mam chwile wyłącznie, by podnosić swoje rozmaite korzyści – wtedy dociera. Dociera brak Nasypu, czy brak trasy od Arkad do Rynku. Dociera do mnie brak widoku na Arenę albo brak tramwaju w stronę centrum.
Continue reading →
urwisy
Trudno się stamtąd wyjeżdża. Niby nic specjalnego, niby rosną i zajmują się coraz bardziej sobą a nie gośćmi, dokazują, rozrabiają, kłócą się i wszczynają niemałe rozruby to jednak – przeważnie ciężko się pożegnać i zatrzasnąć za sobą drzwi… Continue reading →
M&M’s
Już odliczam momenty, które pozostały aż wreszcie uduszę te małe główki. Tyle czasu… Continue reading →
